Lantern Point

Lantern Point, czasami nazywany Lighthouse Point, lub po maltańsku Ras L-Irqieqa, to prawdopodobnie najpopularniejsze miejsce nurkowe na Comino — i nie bez powodu.

Podwodna topografia jest tu po prostu oszałamiająca i obejmuje tunele, jaskinie oraz przepływy, pionową ścianę, ogromne głazy oraz maksymalną głębokość 50 m zaledwie kilka minut od brzegu.

Łódź zwykle kotwiczy po południowej stronie przylądka, który sam w sobie jest najbardziej na południowy zachód wysuniętym punktem Comino, w zasięgu wzroku nawigacyjnego światła ostrzegawczego, od którego miejsce wzięło swoją nazwę. Znajduje się tu duży płaskowyż o średniej głębokości 8 m, gdzie jest wystarczająco dużo miejsca, aby zakotwiczyć kilka łodzi nurkowych. Możliwe jest także rozpoczęcie nurkowania w tym miejscu i spotkanie z łodzią po drugiej stronie przylądka, obejmując przy tym również miejsce nurkowe Lantern Point West (patrz poniżej). Prądy mogą być tu nieprzewidywalne, zarówno na powierzchni, jak i na głębokości, dlatego należy być przygotowanym na zmianę planu nurkowania lub poprosić o wysadzenie pod prąd, aby nie musieć zmagać się z nim w drodze do komina.

Komin często stanowi początek nurkowania, choć nic nie stoi na przeszkodzie, aby uwzględnić go również na końcu. Mniej więcej na wysokości latarni, blisko brzegu i na głębokości około 4 m, znajdziemy otwór w szczycie rafy wystarczająco duży, by nurkowie mogli schodzić pojedynczo. Tunel na dole ma maksymalną głębokość 18 m i jest stosunkowo prosty; wyjście zobaczysz od razu, jednak warto zabrać latarkę, aby wypatrzyć koralowce i gąbki zdobiące ściany. Po wyjściu z tunelu znajdziesz się w rynnie opadającej z 16 m do 25 m, z pionową ścianą przylądka po prawej stronie. Możesz podążać wzdłuż tej ściany, aby dotrzeć do Lantern Point West, lecz zazwyczaj płynie się prosto w kierunku ogromnego głazu znanego jako „grzyb”.

Możliwe jest przepłynięcie pod tym masywnym głazem serią przepływów, wykonując pełne okrążenie centralnego filaru, który nadaje mu nazwę. Nie spiesz się i użyj latarki, aby sprawdzić ściany, dno i sufit w poszukiwaniu różnorodnych pięknych gąbek, koralowców, wachlarzy, a czasem także homarów lub ogromnych jeżowców. Nurkowanie zazwyczaj kontynuowane jest po lewej stronie „grzyba”, gdzie po lewej  znajdziemy pionową ścianę opadającej rafy, a po prawej zbiór dużych głazów z piaskiem pod nimi. Jeśli podążysz wzdłuż ściany, będziesz stopniowo schodzić z 25 m do 35 m; jeśli natomiast płyniesz nad piaskiem, głębokość będzie wynosić od 40 m do 50 m. W ścianie można spotkać mureny, homary, ośmiornice i graniki. Nie zapomnij także spoglądać w błękit otwartej wody, ponieważ masz dużą szansę zobaczyć duże denteksy lub seriolę, a także większe graniki wśród głębiej położonych głazów.

Ściana ma kilka interesujących przewieszeń, a tuż przed jej końcem znajduje się mała, piaszczysta jaskinia w kształcie litery U na głębokości 35 m. Następnie rafa tworzy przylądek i możesz wynurzyć się na płaski szczyt rafy, gdzie przez większość czasu istnieje duże prawdopodobieństwo zobaczenia barakud. Jeśli występuje prąd, najlepiej wrócić poniżej poziomu uskoku, osłaniając się ścianą po

prawej stronie. Jeśli jednak warunki są spokojne, możesz eksplorować płaskowyż, spojrzeć w dół na uskok pod sobą lub wypatrywać w błękicie większych drapieżników.

Gdy dotrzesz do rynny na początku ściany, możesz ponownie odwiedzić komin, przepłynąć nad szczytem „grzyba” na 18 m, obserwując swoje bąbelki unoszące się z wapienia, albo opłynąć przylądek i wrócić, gdzie ponownie znajduje się pionowa ściana opadająca do 25 m. Po wynurzeniu się na płaskowyż poświęć czas na eksplorację obszaru między 5 m a 8 m — zazwyczaj znajdziesz tu przynajmniej jedną ośmiornicę oraz zobaczysz swoje bąbelki wydobywające się z komina przez porowaty wapień, tworzące kurtynę, która stanowi doskonały motyw do nietypowego zdjęcia.